معمار دانمارکی یرن اُتزُن شنبه گذشته در سن ۹۰ سالگی در کپنهاگ درگذشت.
او در سال ۱۹۱۸ در کپنهاگ بدنیا آمد. در نوجوانی او نیز علاقمند به حرفه ی خانوادگیش که ساخت کشتی بود داشت و طرحهایی از آن می کشید. بعدها با چند هنرمند آشنا شد که دید او را نسبت به هنر بازتر کردند. یکی از آنان پسر عمو پدرش بود که یک مجسمه ساز و استاد هنرهای زیبای رویال آکادمی بود که علاقه او را نسبت به مجسمه سازی دریافت. او در مجسمه سازی و سپس در نقاشی و در نهایت در معماری راهش را پیدا کرد.
وقتی در سال ۱۹۴۲ از آکادمی رویال فارغ التحصیل شد ، جنگ دوم جهانی شروع شده بود و او مانند خیلی از معماران به کشور سوئد که بیطرف بود رفت. ابتدا تا پایان جنگ در دفتر هاکن آلبرگ در استکهلم مشغول کار شد ، سپس به فنلاند رفت و با آلوار آلتو وبعد از آن گونر آسپلوند همکاری کرد.
وی علاقمند به مطالعه معماری اسکاندیناوی و معماری کشورهای مختلف از نزدیک بود و بهمین دلیل به کشورهای زیادی ازجمله مکزیک ،مراکش ،چین ،ژاپن ،هند و ... سفر کرد و مطالعاتی نیز درباره حیاط مرکزی داشته و کارهایی نیز در ایران و کویت دارد.
بی تردید مهمترین اثر او همان سالن اپرای سیدنی است که جسارت هوشمندانه در طراحی آن نام او را بر سر زبانها انداخت. توجه داشته باشید که بزرگترین طاق آن حدود ۶۰ متر ارتفاع دارد و رابطه ای بین فرم آن و طرح داخل آن وجود ندارد که با کارهای مدرنی که تا آنزمان صورت میگرفت متفاوت بود. البته این هیچ تناقضی با شعار معروف "فرم تابع عملکرد است" ندارد. هرچند که با وقفه زیاد اجرا شد و بسیاری از طرحهای داخلی اجرا شده بر اساس طرحهای او صورت نگرفته است.میل به تندیس گرایی در این اثر موج می زند.
او در سال۲۰۰۳ جایزه معتبر پریتزکررا دریافت کرد.
برخی کارهای او:
ساختمان مجلس کویت و ...
